عید


   چه سالی گذشت!

   پنجره های رو به صحرای سیاست زده می بندیم و پنجره های بهار دوستی می گشاییم خوشبوترین عطرها در دل خانه جاری می شود. نیک اندیش می شویم و از بیلان هرزنامه های دیگرانی که خود بین و خودکامه اند چشم پوشی می کنیم زندگی بهاری می شود و دل انگیز!

   سالی که گذشت زیبا بود به زیبایی دلهای شما دوستان زیبا اندیش ، دوستانی که برای من درخواب هم میسر نبود ارتباط بگیرم و سبزه زار اندیشمندی شما را به تماشا بنشینم و این بزرگترین توفیق بود و روئیدن گلزاری است در دل کویر!

دوستانی به زیبایی ، پاکی گلهای سپید

خوشبوتر از عطر بهار

و صمیمی تر از باران با تن خاک

خوشبوتر از بوسه معشوق به روی عاشق

دوستانی با دلهایی پر از عطر بهشت

و میگون تر و خوشرنگ تر از جام  نبید

...

    کاش می توانستم این شب عیدی از نزدیک بر چشمان شما دوستانم بوسه زنم که چنین خوش بین و زیبا بین شده اید . دنیا را خردمندانه می بیننید و زندگی را خوش طعم و گوارا کرده اید.

آری به میمنت دنیای مجازی است که اندیشمندی دوستانم را چشیده ام و بزرگی و قشنگی شما را به تماشا رفته ام

بوئیدن چنین گلهایی که شبنم عشق بر دلشان جاری ست مست کننده ست و مهمتر ؛ خردمندی و فکور بودن شما ست (آری همین شما دوست عزیزم که الان زحمت می کشید و این مطلب می خوانید) که روح انسان را به رقص بر می انگیزاند.

خوشحال تر از همیشه ام ؛ چون عطر وجود شما دوستان عزیز را بیش از پیش در این بهار با خود دارم.

ضمن تقدیم زیباترین تبریک خدمت شما دوست ارجمند و زیبااندیش، سالی خوش و روان همچو زلال رودی که در دل صحرا نغمه خوان و زندگی بخش است آرزومندم .

خوش و زیبا دل ، زیبا بگذرانید این روزها .

بهار وجودتان بهار را زیباتر می کند خوب بنگرید در کنار دوستان .خانواده.... 


عدم شناخت از دیگران نباید خیال شود تمام ظرفیت جامعه همین افرادی هستند که سرپنجه بلند می شوند تا قدشون بیشتر نمایان شود!

این چند روز در پستوهای جامعه با چند نفر گمنام آشنا شدم که شخصیتشون مثل قالی دست بافت کاشان بود پاخورده، زیبا، دوست داشتنی . از اونهایی که باید قاب گرفت و برای تماشا روبروشون نشست. زیبا ، دلپذیر و واقعا" دلارام.

پیش آمده درب شیشه ی عطری باز کنی و خوشبویی آن تو را مسحور کند؟ این دوستان هم که گویا راهدار گریز هستند مثل مشک خوشبو  ولی درب رو خودشون بسته اند. محتمل همین ننمودن خود و سر پنجه نایستادنشون چنین مطبوعشون کرده است!

دیدن چنین افرادی موجب شد روحم تمام قد در برابر آنها بایستد هم به احترام و هم امیدوار که جامعه از زایش نمی ایستد . دور از چشم اغیار زیباها می رویند و زندگی ها را خوشبو می کنند.اندک بودن آنها از انقراض نسل بزرگمردان جلوگیری می کند. اگر  بخواهیم و بدانیم می شود این نسل شگون بخت را ازدیاد کرد.

کاش می شد در پرورش بزرگها تلاش کرد و نترسید از تنگی جا!

برای آنکه عطر نگاهت نمی بوید
ادکلن های مصنوعی هم کارساز نیست!
 
عاشقانه می رویند
چندقدم  آنسوتر
گلهای بهار!
 
به تماشا بروم
خاطرم  خالی نیست
از خاطر دوست.
قاصدکها می گویند:
باورت نیست؟
" خیالت بفرست"

زندگی ام سه تاری است
انگشتانم به هر سیمی می زنم صدائی می نوازد
راهی در پیش!
کاش دورتر بنشینم و خاموش!
شنیدنش زیباست احتمالا" !
حداقل برای خودم!
 

              

گاهی باید بروی گم شوی شاید بتو نی خودت پیدا کنی! اگر خودت هم پیدا نکنی لا اقل دیگرون بهتر از قبل می شناسی. همانهایی که تو را گم دوست دارند!
خاطرات دوست داشتنی تر می شوند!
گم شویم بهتر پیدا می شویم!

وقتی نمانده ، چه می شود کرد؟ این همه آثار زیبا و دلنشینی که هر روز چشمک می زنند و وقت لازم برای نگاهی هم نیست. حسرتش به دل می ماند و راه بس دراز و جاده باز و آسمان بارانی! دل به دریا باید زد و بی هراس به هوای جوانه زدن زیر باران باید رفت. دورها زندگی نغمه های خوشتری می نوازد گرچه صداهای مصنوعی گاها" بیراه می نماید لیک ترانه ی اشنا با دل راهنما می شود تا رسیدن هیچ دلهره نباید داشت زندگی نغمه های خوشبویش ارزانی هر دل می کند دلی که در دل بودنش استوار و یادمان عاشق پیشگانی است که گاه کوه و گاه دل را تراشیدن تا عشق بماند.

عشق می ماند ، می ماند...

عاشقی پیشه کنیم می مانیم.

پرواز دوست عزیز مرتضی دیانت


تا کدامین طلوع

چشم ،خیس اشک باید

و گونه را سرخ به هرم بغض فرو خورده از غروب !؟


گلی که گلواژه هایش به نسیم می سپرد

 طراوت زندگی با خود داشت

و آبی آسمان در نگاهش می روئید

این بار با باد رفت

 تا نهایت آسمان پرواز کرد

و پاره های دل دوستان با خود برد


اینک همه در حسرت نگاهی دوباره

و زیبایی هایی که از او خاطره شدند

او خاطره شد

خــــــــاطـــــــره ای مانــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدگار


محبتی که در سکو ت می روید

با نگاه می بالد

از دل سایه گستری می کند!

همیشه می ماند

حتی در غیاب!


زشت تر از رفتار افرادی که در جامعه دنبال گدایی شهرت هستند ندیدم. شهرت بی پشتوانه؛ تنها پشتوانه ی آنها وقتی پررویی باشد،مصیبت!!!