عدم شناخت از دیگران نباید خیال شود تمام ظرفیت جامعه همین افرادی هستند که سرپنجه بلند می شوند تا قدشون بیشتر نمایان شود!
این چند روز در پستوهای جامعه با چند نفر گمنام آشنا شدم که شخصیتشون مثل قالی دست بافت کاشان بود پاخورده، زیبا، دوست داشتنی . از اونهایی که باید قاب گرفت و برای تماشا روبروشون نشست. زیبا ، دلپذیر و واقعا" دلارام.
پیش آمده درب شیشه ی عطری باز کنی و خوشبویی آن تو را مسحور کند؟ این دوستان هم که گویا راهدار گریز هستند مثل مشک خوشبو ولی درب رو خودشون بسته اند. محتمل همین ننمودن خود و سر پنجه نایستادنشون چنین مطبوعشون کرده است!
دیدن چنین افرادی موجب شد روحم تمام قد در برابر آنها بایستد هم به احترام و هم امیدوار که جامعه از زایش نمی ایستد . دور از چشم اغیار زیباها می رویند و زندگی ها را خوشبو می کنند.اندک بودن آنها از انقراض نسل بزرگمردان جلوگیری می کند. اگر بخواهیم و بدانیم می شود این نسل شگون بخت را ازدیاد کرد.
کاش می شد در پرورش بزرگها تلاش کرد و نترسید از تنگی جا!
اینجا گاه دلنوشته ای و گاه تلخنامه ای و دیگر بار سفرنوشتی نگاشته می شود ! محدودیتی ندارم گاهی روحم در اینجا مفرح می کنم با دوستان! گاهی هم غمنامه ای از برآیندهای جامعه می نویسم.....