بچه که بودیم می گفتندهر یک از ما ستاره ای در آسمان داریم!! وقتی شهابی در آسمان می دیدیم احساس می کردیم یک نفر به روی کره خاکی چشم فرو بسته است ! همیشه در آسمان دنبال زیباترین ستاره بودم و اینکه آن ستاره ی اقبال کیست...
الان هم به آسمان زیبا می نگرم هر یک انسانی تصور می کنم که زیبا می درخشد بی آنکه مزاحم دیگری باشد! بی آنکه سرک بکشد در زندگی ستاره ی دیگری...
هر ستاره ای زیبائی خود دارد و با هم آسمان زیبا می سازند که شب ها می توان ساعتها در آن غرق شد و لذت برد...
کاش مثل ستاره ها با هم زیبائی ها را تکمیل می کردیم بی زحمت دیگران...
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۲ ساعت 22:16 توسط غلامحسین امانت
|
اینجا گاه دلنوشته ای و گاه تلخنامه ای و دیگر بار سفرنوشتی نگاشته می شود ! محدودیتی ندارم گاهی روحم در اینجا مفرح می کنم با دوستان! گاهی هم غمنامه ای از برآیندهای جامعه می نویسم.....