ویرانه شدم
در لبخند پاک تو
وقتی تمام وجودت متبسم بود
اکنون دل نگرانم؛
هیچ موزه ای یارای نگاهداشت تو را نخواهد داشت.
نسلهای بعد کجا به نظاره بنشینند تو را
ای حرف های صادق
ای نگاههای خوش عطر
ای لبخندهای سرشاز از شادی

...