نه او من را می شناسد و نه من او را!

اطمینان دارم چنگی که به روح هم می زنیم
هیچ عمدی با خود ندارد
صبر می کنیم
نگاه می کنیم
روئیدن گل سرخ دیدنی است
در گودی زخم های روح، بی گمان!
در گذرگه زمان.