دوستی دیدم ناراحت! علت جویا شدم، گفت به دوستی عرض ادب کردم ولی توجهی ننمود. سلام کردم ، نادیده گرفت.
فورا" یاد کلام سقراط افتادم و برایش گفتم:
روزی فردی ناراحت و گلایه مند نزد سقراط
رفت و باب گلایه باز نمود که فلان دوستم در شهر دیده ام هرچه سلام کردم جوابی نشنیدم لذا بشدت ناراحت و افسرده ام!
سقراط به او فرمود: اگر دوستت در کوچه افتاده  و پایش شکسته بود چه کار می کردی ؟

ایشان عرض کرد: او را بلند می کردم و نزد طبیب شکسته بند می بردم!

سقراط: اگر دوستت مریض بود و از درد بدن فریاد می کشید چه می کردی؟

ایشان: او را به بیمارستان می بردم!

سقراط : اکنون نیز جای هیچ ناراحتی نیست آن دوستت از مریضی روحی و روانی در رنج است که جواب احترام شما نداده است ! بهتر است به او مراجعه و وی را به نزد روانپزشک هدایت نمائی!!

آری در جامعه متاسفانه امروزه که علی ماشالله مشکلات روحی و روانی به ما آسیب می رساند که جای هیچ گلایه ای نیست. هر رفتاری خاستگاه روحی و روانی خود دارد که اگر می شناختیم ، می دانستیم جای روانکاوان و مشاوران روانی چقدر در جامعه مان خالی است!!
(مطلب سقراط با توجه به پیشینه ی دهنی خودم  خیلی ناقص نوشتم ببخشید)