امیدم به باد نده

بگذار گوشه ای از قلبت سفید بماند


من که در درخشانی تو

هنوز ابری برای تلطیف هوا می بینم

با طعم ترش شیرین نگاهت هم بیگانه نیستم

هزار باغ امید می رویانی

تو که سرشار از بارانی