تو جامعه ی ما همه، همه چیز را خوب می دانند و در همه ی رشته ها سر رشته اند ؛ کافی است لب تکان دهی ، از دور و نزدیک لبت می خوانندکه با دوست و هم صحبتت چی می گویی و اگر هم نفهمند خود حدس می زنند و نمی گذارند  منتظر باشی ؛ خوب و سریع نسخه می پیچند ،مبادا روزی که از نقش صورتت بدانند روی حرف آنها حسابی باز نشده ؛ توهینی بزرگ به محضرشان تقدیم کرده ای و اصرار که سخنش باید پذیرفته شود. مریض شوی همه درمانگرند و بهتر می دانند حتی از متخصص! روحت خسته شود همه روان درمانند و روانشناس ، برایت نمونه ها عرضه می کنند که فلان کس حرفش شنیده  و یک وبس! سواری ات مشکل پیدا کرد همه مهندس مکانیکند تا ناکارش نکنند  از پا نمی نشینندو در آخر هم فقط بسنده می شود که این سیستمش متفاوته با بقیه و تو هم برای کم شدن خجالت مهر تاییدت می چسبونی و ........البته تخصص پند و اندرز گویی و نصیحت ههای مشفقانه ما در مسائل و روابط خانوادگی  در طول تاریخ و در طول و عرض کره ی خاکی همانند نداشته و نخواهد داشت. چه خوبیم ما!

دیروز در جلسه ای نشسته بودم میهماندار نوشیدنی برای پذیرایی آورد از او اصرار و از ما هم مقاومت که میلی در نوشیدن شربت نیست؛ او پیروز شد و لیوان را گرفتم و در گوشه ای گذاشته تا هم او راحت و هم من راحت شده باشم ..... کم کم جلسه به آخر می رسید میهماندار لیوانهای خالی جمع می کرد به من که رسید متوجه لیوان نشد و با اشاره ی پای نامبارک لیوان را سرنگون و همه جا خیس از شربت بد رنگ کرد ....  زنگ تفریحی شد برای خلق الله و کسی ندانست برای سر سلامتی آمده است و طبعا"روح مرده هم شاد شد!!از این بزم