چند روز پیش در بیمارستان داراب بودم که ناگاه با سر و صدای عجیبی دیدم جسد نیمه جان جوانی که اثر گلوله بر روی سرش بود آوردند تکه های مغزش می ریخت ولی هنوز رمقی در بدن داشت اما فوتش حتمی بود در عین حال پرستاران واقعا" تلاش می کردند و انساندوستانه هم می کوشیدند . علت جویا شدم گفتند دعوا بر سر زمین بوده است که ایشان مورد اصابت گلوله قرار گرفته است . نهایتا" ایشان فوت شد و دست پاچگی همگان در برابر داد و فریاد همشهریانش ابتکار عمل از آنها گرفته بود .
آرزو کردم کاش روزی بیاید که سلاح در روی زمین نباشد و اگر هم باشد بیهوش کننده برای دور کردن حیوانات درنده بکار رود !!! دوستی گفت: ممکن نیست. وقتی در روی زمین دونفر بودند وآن هم برادر(هابیل و قابیل)، صلاح هم نرفتند حالا که وامصیبت!
عرض کردم از آن زمان تا کنون هزاران سال و هزاران نسل گذشته نباید چنین قیاسی داشته باشیم !!!
آیا ممکن است ؟ امیدواریم........
اینجا گاه دلنوشته ای و گاه تلخنامه ای و دیگر بار سفرنوشتی نگاشته می شود ! محدودیتی ندارم گاهی روحم در اینجا مفرح می کنم با دوستان! گاهی هم غمنامه ای از برآیندهای جامعه می نویسم.....